I don't know...who am I [Drama]

posted on 22 Oct 2011 17:09 by katchana
.
"นี่..."
.
หลายครั้งที่ฉันสงสัย...
.
"หืมม์?"
.
...ว่าเราสองคน...
.
"ไปดูหนังกันป่ะ"
"ไปดิๆ"
.
...เป็นอะไรกัน...
.
"เรื่องนี้มะ?"
"เออ น่าดู เอาสิ เมื่อไหร่อ่ะ"
"ปลายๆเดือนละกัน"
"ที่ไหนหรอ"
"เดอะมอลล์มั้ง"
"ไปไม่เป็นอ่ะ"
"...เอ่อ เดี๋ยวค่อยคิด ตั้งปลายเดือน" 
.
เพื่อน?
.
พี่น้อง?
.
คนรู้จัก?
.
หรือ...
.
คนรัก?
.
.
.
.
.
"คุยโทรศัพท์อีกแล้ว...ตลอดเลยนะแกอ่ะ"
"บ้าหรอ โทรหาพ่ออยู่เว้ย"
"อ๊ะ หรอ เออนี่ ขอเผาหน่อยเหอะ ขึ้นบีทีเอสทีไรเห็นยายนี่คุยโทรศัพท์ทุกที"
"ตอนนั้นด้วย ตอนที่ทำงานกันอยู่อ่ะ พอถามว่าใครก็ไม่ยอมตอบ"
"คือเรารู้เว้ยว่าใคร แต่เหลือแค่ชื่อเท่านั้นแหละ ชิ หมั่นไส้ว่ะ"
.
...ใครงั้นหรอ...
.
...ขนาดฉัน...ยังไม่รู้เลยว่าสำหรับฉันแล้วเธอคือใคร
.
...เช่นเดียวกัน สำหรับเธอ...ฉันคือใคร?
.
"พูดมากน่า กินไอติมไปเลยไป"
"แน่ะ เขินๆ"
"ไอ้บ้า"
.
.
.
.
.
.
'ก็นั่นแหละ ฮ่าๆ'
"เออ ฮาจริง อะไรจริง ฮ่าๆ"
.
หลายครั้งที่ฉัน'ยิง'ไปหา เธอจะโทรกลับมาทุกครั้ง
.
และหลายครั้งที่เธอใช้โทรมาหาฉันจนเกินวงเงินจนฉันต้องเป็นฝ่ายโทรไป
.
ระยะหลังมานี้ เธอไม่ส่งข้อความมา โดยให้เหตุผลว่า ไม่อยากให้ฉันเปลืองเพราะต้องตอบกลับ
.
รู้มั้ย...มันทำให้ฉันดีใจ เพราะฉันรู้สึกได้ว่าเธอเป็นห่วงฉัน
.
หลายครั้งฉันถามตัวเองว่า ที่รู้สึกกับเธอนั้น คือ'ชอบ'หรือเปล่า? หรือเป็นแค่ความรู้สึกที่ดี?
.
ฉันไม่สามารถให้คำตอบตัวเองได้เลย...
.
'ฮัลโหล'
"ฮึก...ฮืออ ไม่ไหวแล้ว"
'เฮ้ย! เป็นไร'
.
เมื่อฉันท้อแล้วโทรไปหา
.
เธอรับฟังสิ่งที่ฉันระบาย
.
แม้ว่าเรื่องนั้น เธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยก็ตาม
.
.
.
.
.
.
'จะมีมีตน้าา ไปรึเปล่า?'
'ไปค่ะ'
'โอเค คราวนี้ที่ไปกันก็มี...'
.
...เธอก็ไปด้วยหรอ อยากเจอเร็วๆจังนะ...
.
.
.
.
.
"คราวที่แล้วมาช้าจะตาย ทำไมคราวนี้มาเร็ว"
"หะ ก็..."
.
ฉันได้เจอเธอแล้ว รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก...
.
.
.
.
...ตอนที่กินข้าวกันเก้าคน
.
ฉันไม่ได้นั่งข้างๆหรือฝั่งตรงข้ามของเธอ
.
แม้จะอยากแค่ไหน แต่ฉันต้องทำตัวปกติ
.
เพราะยังอยู่ในสถานะ'ระบุความสัมพันธ์ไม่ได้'
.
"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ"
"เออ ตลกจริงๆ เฮ่อ!"
"กร๊ากกกกกกกก"
"อะไรจะขนาดนั้นวะเนี่ย"
.
คนที่นั่งตรงข้ามเธอเป็นเด็กผู้หญิงม.ต้น หน้าตาน่ารัก
.
ดูเธอจะสนิทและพูดคุยกับเด็กคนนั้นมากกว่าฉันซะอีก...
.
...มากกว่าฉัน ที่เทียบเด็กคนนั้นไม่ติด
.
...ไม่ได้สวยบาดตา
ไม่ได้น่ารักจิ้มลิ้ม
ไม่ได้เสียงหวานนุ่มไพเราะ
ไม่ได้ร่างกายแข็งแรง...
.
ไม่รู้ว่าเธอรู้รึเปล่า แต่ฉันแอบมองเธอทั้งคู่ตลอดเลยนะ...
.
"ตรงนั้นขำอะไรกันหรอ?"
"ก็ นิดหน่อยน่ะ"
.
...อย่างน้อยตอนที่ฉันถูกลืม
.
ฉันก็ยังมีเพื่อนที่อยู่ข้างๆฉัน (ขอบคุณoElimzoมากนะ)
.
.
.
.
.
.
"งั้นหนูกลับก่อนล่ะค่ะ"
"กลับดีๆน้า~ อะไรกัน! นี่แกก็กลับด้วยหรอ!"
"ครับพี่"
.
เธอเดินตามฉันมาติดๆ ฉันมองหน้าเธอด้วยความสงสัย
.
"กลับแล้วหรอ"
"อือ นี่ใกล้จะหกโมงแล้ว ก็กลับเลย"
"อือ"
.
ขากลับ...ฉันรู้สึกว่าเธอสนใจฉันมากขึ้น...
.
"นี่"
"หืมม?"
.
...เพราะคุณแม่ปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กว่าอย่าไปบอก'คำๆนั้น'กับ'คนที่ชอบ'ง่ายๆ...
.
"...อยากรู้ชื่อเล่นจริงๆของKatchanaรึเปล่า"
.
...จึงยั้งปากไว้ และพูดเรื่องที่ตั้งใจจะพูดอีกเรื่องกลบแทน
.
จนกระทั่งตอนจากกัน ฉันก็ยังไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันอยากจะฟัง...
.
...และเช่นเดียวกัน คำว่า'ชอบ' ก็ยังไม่หลุดออกจากปากของฉันเลย...
.
...ไม่เป็นไรหรอก...
.
ในตอนนั้นฉันคิดแบบนั้น...
.
.
.
.
 
.
"ดัดฟันแล้วล่ะ โทรมาเช็คว่าพูดชัดมั้ย"
'โอเคนะ'
"กะจะเอายางสีดำ-ชมพูแต่เขาไม่มีสีดำอ่ะ เลยเอาสีฟ้าแทน"
'สีดำเหมือนมีอะไรติดฟันนา'
"นั่นสิ แต่ไม่แคร์อ่ะ ดีกว่าสีเหลืองนะ เหมือนขี้ฟันเลย" .
.
..เธอเป็นคนแรกที่ฉันพูดด้วยหลังใส่เหล็กดัดฟันครั้งแรก...
 
.
.
.
.
"ไปงานหนังสือกันนะ"
'หะ อะ...อืม เอาดิ เมื่อไหร่อ่ะ'
"วันอังคารมั้ย~? ช่วงกลางๆเวลาจัดพอดี หนังสือน่าจะมากันแล้วล่ะ"
'อืม วันอังคารสินะ ได้ๆ'
.
ฉันดีใจมากที่เธอยอมไปด้วย ฉันแทบจะนับวันรอเลยล่ะ...
.
.
.
.
.
.
'ขอโทษด้วยจริงๆ เพื่อนมันจะไปกันน่ะ'
"แล้วจะไปกับเพื่อนใช่มั้ย"
'ก็คงอย่างนั้น'
"หรอ"
'อื้อ'
"..."
'...'
"..."
'...แล้ว จะเดินคนเดียวหรอ'
"ก...ก็ชวนเพื่อนไป"
'เฮ้ เป็นอะไรรึเปล่า?'
"ป...เปล่าเป็น งั้นแค่นี้ก่อนละกัน"
'อือ'
.
ฉันไม่ได้โกรธ...
.
ฉันไม่ได้เสียใจ...
.
.
...แล้วน้ำที่ไหลออกมาจากตานี่คืออะไร...
.
.
.
.
.
.
"ไหนว่าจะไปกับ'คนนั้นของแก'ไง"
"ก็...โดนทิ้งมาน่ะ"
.
ฉันไม่ได้ปฏิเสธคำนั้น
.
...เพราะฉันรู้ว่า เพื่อนจะต้องถามถึงความสัมพันธ์ที่แท้จริง ซึ่งฉัน...ไม่รู้จะตอบว่าอะไร ...บางทีคำนั้นอาจจะเหมาะที่สุดก็ได้...
.
.
"อ้าว...นี่มาสมทบกับพวกเราด้วยหรอ"
"มันโดนทิ้งมาน่ะ ไม่งั้นมันไม่ง้อพวกเราหรอก ฮึ"
"ฮ่าๆๆๆ"
.
ทั้งๆที่เป็นคนพูดออกไปแท้ๆ แต่กลับรู้สึก'เจ็บ'อยู่เหมือนกัน
.
.
.
.
.
โทรศัพท์ของฉันสั่น บนหน้าจอมันเป็นชื่อของเธอ...
.
...ฉันยังจำคำพูดของเธอเมื่อวานนี้ได้...
.
"..."
.
...จะรับดีมั้ย...
.
"..."
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
"ฮัลโหล"
'อ่า ตอนนี้อยู่ไหน?'
"อยู่...งานหนังสือ..."
'หมายถึงโซนไหน'
"ซี"
'เอ่อ... อยู่กับเพื่อนหรอ' "
อื้อ"
'หรอ'
"อืม"
'...'
"..."
'งั้นแค่นี้นะ'
"อืม...อ๊ะ! เดี๋ยว!"
.
ชั่ววินาทีนั้น ฉันตัดสินใจจะเรียกเธอ แต่เธอตัดสายไปซะแล้ว
.
'...เดี๋ยวจะไปหา'
.
คำพูดนี้ไม่ได้ถูกเปล่งออกมาแต่อย่างใด...
.
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
 
"แก เดี๋ยวไปไหนกันต่ออ่ะ"
"กลับบ้าน"
"เราดูหนังสือแถวนี้ต่อน่ะ"
"งั้นเราอยู่ด้วย"
"หรอ งั้นเราไปก่อนนะ"
"หืออ แกไปไหนอ่ะ"
"พอดี จะไปหาคนน่ะ"
"อ๋อ เออ ไปสิ"
.
...มันคงรู้ว่าฉันจะไปหาใคร...
.
...แต่ฉันไม่รู้ ว่ากำลังจะไป...ในฐานะอะไร?
.
.
.
.
...
.
.
.
.
'ฮัลโหล'
"นี่!! กลับรึยังอ่ะ!!"
'ยัง ทำไมหรอ'
"ตอนนี้อยู่ไหน"
'อยู่หน้าโซนซี'
"โอเค รออยู่ตรงนั้นนะ!"
.
.
.
...ฉันปลีกตัวออกมาจากเพื่อน เพื่อไปหาเธอ...
.
นั่นไง ฉันเจอเธอแล้ว...
.
.
.
.
"จะไปไหนต่ออ่ะ"
"ไม่รู้ดิ"
.
.
.
ฉันไม่รู้ว่าเธอบอกเพื่อนเธอยังไง...
ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนเธอดึงเธอไปคุยเรื่องอะไร...
ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนเธอจะมองฉันเป็นแบบไหน...
.
ทั้งๆที่ฉันอยากรู้ แต่ฉันตัดสินใจไม่ถามเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ ฉันไม่มีสิทธิไปก้าวก่าย
.
ฉันไม่ใช่คนรักของเธอ...
ฉันไม่ใช่เพื่อนของเธอ...
ฉันไม่ใช่พี่น้องของเธอ...
.
...แล้วฉันเป็นใคร?
.
.
.
.
.
.
.
"พวกพี่กำลังดูใจกันอยู่หรอ"
.
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
"หา? ใครบอกแกเนี่ย"
"'เจ๊'บอกผมมาน่ะ ตกลงว่าจริงหรอ"
"..."
.
ฉัน...
.
ฉันน่ะ...
.
"ไม่รู้..."
.
ไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน...
.
"ไม่รู้...จริงๆ..."
.
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
"เมื่อกี้โดนถามว่าเราสองคนดูใจกันอยู่อ่ะ โดนป่ะ"
"โดน...โดนถามว่าเป็นแฟนกันรึยัง"
"ห๊าา แล้วตอบไปว่าไงอ่ะ"
.
เหมือนเป็นคำถามทั่วไป แต่ลึกๆแล้ว ฉันอยากรู้คำตอบของเธอ ฉันหวังเพียงแค่เธอจะตอบว่า...
.
.
.
.
.
.
.
 
"ก็...ห๊ะ"
.
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
ห๊ะ?
.
.
"นั่นมันไม่ใช่คำตอบนะ"
"ก็ ห๊ะ ไง"
.
.
.
ให้ตายสิ...
ฉันกำลังหวังอะไรอยู่...
.
หวังว่าคำตอบของเธอคือ'ใช่'หรือไง...
.
"นั่นสินะ..."
.
.
.
...พอได้แล้ว เลิกหวังสักทีเถอะ...
...ฉันจะไม่คิดเรื่องความสัมพันธ์ของเราอีกแล้ว ปล่อยให้มันคลุมเครือแบบนี้ต่อไปนี่แหละ
.
...เอาเข้าจริงๆ ฉันก็กลับมาคิดอยู่ดี...
.
.
.
...คิดมาก
ไม่ยอมบอกสิ่งที่ตัวเองต้องการไปตรงๆ
ปิดบังว่าร้องไห้
หึงแต่ไม่แสดงอาการ
ทุกครั้งที่ถูกถามว่าเป็นอะไร มักจะตอบว่า'ไม่เป็นไร'...
.
...นั่นแหละฉัน
.
...แล้วฉัน...สำหรับเธอแล้ว...
.
.
.
...ฉันเป็นใคร?
.
.
.
...ฉันกับเธอ...
.
.
.
...เราเป็นอะไรกัน?
.
--------------------------------------------------------------------------------------------------
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน...
ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่...
ขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกคน...
และขอบคุณ...เธอ...
.
ถ้าไม่มีทุกคน จขบ.คงไม่ได้มายืนอยู่ตรงจุดนี้หรอกค่ะ ขอบคุณทุกคนจากใจจริง

edit @ 22 Oct 2011 18:20:26 by Katchana

Comment

Comment:

Tweet